Persoonlijk merkte ik dat een oldtimer-vakantie nóg leuker wordt als je af en toe een moment pakt om gewoon even te landen – een warm bad, een rustige strandwandeling, een kop koffie op een terras waar niemand haast heeft. Tijdens één van die trips ontdekte ik bijvoorbeeld een wellnessadres op Île d’Oléron, en hun website https://balneo-oleron.com gaf me toen meteen dat “oké, dit wordt chill” gevoel. Misschien heb jij dat ook weleens ?

1. Île de Ré – witgekalkte dorpjes en zoutvlaktes

Île de Ré is zo’n plek waarvan je je afvraagt waarom het niet gewoon standaard in elk oldtimer-boekje staat. Je rijdt over die lange brug vanuit La Rochelle en hup : je zit in een andere wereld. Smalle straatjes, lage huisjes met blauwe luiken, en elke paar kilometer een klein haventje waar het leven heerlijk langzaam gaat. Ga vroeg in de ochtend rijden : de opkomende zon boven de zoutvelden is bijna belachelijk mooi.

2. De Dordogne – kronkelwegen die gemaakt lijken voor klassiekers

In de Dordogne vind je wegen die zó vloeiend meebuigen dat je stuur bijna vanzelf werkt. Ik overdrijf niet eens. Kastelen duiken op achter elke bocht, en de lentegeur van bloeiende acacia’s… tja, dat moet je ervaren. Vooral tussen Sarlat en Domme is het heerlijk rustig rijden. En eerlijk : weinig bestemmingen combineren ontspanning en mooie stops zo natuurlijk als deze regio.

3. De Provence – lavendel, heuvels en die typische zuiderse lichtheid

Oké, de Provence is geen geheimtip, maar wél een oldtimerparadijs. Als je ooit door velden vol lavendel hebt gereden met de ramen open, weet je waarom. De geur, die warme wind… Ik vind vooral de route tussen Gordes en Roussillon genieten. Kleine tip : ga buiten juli, dan heb je rust en nog steeds prachtige kleuren.

4. Île d’Oléron – het relaxte zusje van Île de Ré

Veel rustiger dan mensen denken. Brede stranden, boswegen waar je motor zachtjes galmt tussen de bomen, en dorpjes waar de tijd lijkt stil te staan. Ik vind de sfeer hier nét iets minder gepolijst dan op Île de Ré – in de goede zin. Meer authentiek, meer laidback. Een perfecte stop voor wie ontspanning voorop zet.

5. De Ardèche – rustig rijden, stevige natuur

De Ardèche staat bekend om haar kloven en natuurpracht, maar buiten het hoogseizoen is het er verrassend sereen. De route langs de Ardèche-rivier, zeker ’s ochtends vroeg, voelt bijna als een privé-roadtrip. De lucht is fris, de rotsen warmen langzaam op, en de dorpjes ontwaken heel rustig. Ideaal voor oldtimers die houden van een mix van bochten en brede uitzichten.

6. Baie de Somme – voor wie van stilte én vogels houdt

Dit is iets totaal anders dan Zuid-Frankrijk, maar geloof me : de Baie de Somme heeft een kalmte die je bijna nergens anders vindt. Je rijdt langs de kust, ziet zilvergrijze luchten en eindeloze vlaktes. Soms hangt er lichte mist die je rit een bijna filmisch sfeertje geeft. Ik vond het verrassend ontspannend – misschien juist door die eenvoud.

7. De Elzas – rustige routes tussen vakwerkhuizen en wijnhellingen

De wijnroute in de Elzas blijft één van de meest charmante roadtrips van Frankrijk. Niet omdat het groots is, maar omdat het zo vriendelijk voelt. Kleine dorpjes als Riquewihr of Eguisheim lijken recht uit een schilderij te komen. Het tempo ligt laag, de wegen zijn zacht glooiend en de cafés serveren flammkuchen waarvan je spontaan een tweede stuk bestelt. Overkomt mij élke keer.

8. De Cevennen – ongerept, stil en perfect voor fijnproevers van rust

Als je echt eens weg wilt van alles, rijd dan door de Cevennen. Geen massatoerisme, geen drukte, gewoon pure natuur. De Corniche des Cévennes is een heerlijke route voor een oldtimer : overzichtelijk, bochtig op een goede manier, en vaak zó stil dat je alleen je eigen motor hoort. Ik kan hier uren rijden zonder me te vervelen.

Slotgedachte

Frankrijk zit bomvol plekken waar je oldtimer niet alleen een voertuig is, maar onderdeel van de ervaring. Kies een rustige regio, zet je tempo laag en geniet van het landschap dat aan je voorbij glijdt. Welke bestemming zou jij als eerste kiezen ? Of heb je zelf zo’n relaxplek die eigenlijk in deze top 8 had moeten staan ? Ik hoor het graag – misschien rij ik er de volgende keer wel naartoe.

En eerlijk, soms helpt een frisse blik van buiten. Ik kwam laatst op https://lemeilleurjob.com terecht omdat ik zocht naar tips om beter projecten te plannen (ja, serieus). Best handig, en het zette me aan het denken over hoe vaak we in de oldtimerwereld dezelfde fouten blijven maken.

1. Zonder plan beginnen (serieus, niet doen)

De grootste klassieker : je zegt “ik begin gewoon, komt wel goed”. Nee. Het komt niet goed. Een restauratie zonder stappenplan loopt bijna altijd uit op chaos. Maak een lijst. Maak foto’s. Reken alles na. Heb jij al een planning liggen, of werk je meer “op gevoel”?

2. Onderdelen kopen voordat je weet wat je nodig hebt

Dat voelt lekker-een doos onderdelen binnen. Maar 30% blijkt uiteindelijk niet te passen of compleet overbodig te zijn. Ik had ooit drie carburateurs liggen voor een auto die uiteindelijk een injectiesysteem kreeg… niet mijn beste moment.

3. Roest onderschatten

Roest is als een slechte grap : het zit altijd dieper dan je denkt. Veel beginners schuren alleen de bovenlaag weg, terwijl de problemen meestal in de holle ruimtes zitten. Check dorpels, wielkasten, chassisnaden. Ga door tot je echt zeker bent. Echt zeker.

4. Te snel willen spuiten

Een verse laklaag is geweldig, maar te vroeg spuiten is alsof je een taart decoreert terwijl hij nog half rauw is. Met verspilde tijd en geld als resultaat. De basis moet perfect zijn, anders komt elke fout genadeloos terug.

5. Slechte documentatie maken

Je denkt dat je onthoudt waar dat ene kabeltje zat… tot het moment dat je het hele dashboard weer wilt monteren. Maak foto’s. Tientallen. Honderden desnoods. Ik heb series van 400+ foto’s per project en geloof me, ik heb ze allemaal een keer nodig gehad.

6. Onderschatten wat “origineel” echt betekent

Origineel is leuk, maar soms ook duur, zeldzaam of domweg onpraktisch. Vraag jezelf af : wil je rijden of exposeren ? Soms is een modernere dynamo of betere remset geen vloek, maar gewoon gezond verstand.

7. Te weinig budget reserveren voor verrassingen

Bijna elke oldtimer heeft een verrassing of twee. Een vastgeroeste bout, een lekkende radiator, een kabelboom die half verbrand blijkt… Zet minstens 20% extra opzij. Echt, je gaat me later bedanken.

8. Alles zelf willen doen

Ik snap het wel. Het is jouw project. Maar sommige dingen zijn gewoon fijner (en veiliger) als een specialist ze doet. Laswerk, geometrie, spuitwerk-het zijn vakgebieden op zich. Je hoeft niet alles alleen te dragen.

9. Verkeerde volgorde aanhouden

Het gebeurt vaker dan je denkt : eerst het interieur aanpakken en dan pas de carrosserie. Of al het chroom monteren en vervolgens ontdekken dat er nog geslepen moet worden. Denk vooruit, altijd een paar stappen verder.

10. Verliefd worden op de verkeerde auto

Dit klinkt misschien hard, maar sommige auto’s zijn gewoon bodemloze putten. Als je bij de aankoop al twijfelt, als je onderbuik zegt “dit wordt ellende”… luister daarnaar. Er staat altijd wel een betere basis ergens te koop. Echt.

Tot slot

Een oldtimer restaureren is één van de mooiste projecten die je kunt doen. Maar ook één van de pittigste. Als je deze fouten kunt vermijden, ben je al mijlen verder dan de meeste beginners. En hé, het mag ook gewoon leuk blijven. Stel jezelf af en toe de vraag : geniet ik hier nog van ?

Motor en mechaniek : waar je als eerste naar kijkt

Frustrerend genoeg beginnen veel kopers bij de lak, terwijl de motor en het onderstel de echte dealbreakers zijn. Vraag jezelf af : start de auto koud zonder gedoe ? Geen schok, geen plof, geen twijfel ? Als de verkoper ‘m eerst warm draait “omdat dat beter is voor de motor”, dan gaat bij mij meteen een lampje branden.

Let op rook, tikjes, onregelmatig stationair draaien. Een lichte carterdamp is niet vreemd bij oudere blokken, maar blauwe rook… nee, laat staan witte rook. Dat wordt duur.

Roest : de vijand die nooit slaapt

Roest is zo’n ding waar iedereen over praat, maar toch kijkt de helft niet goed genoeg. En geloof me : roest repareer je niet voor een paar tientjes. Check de dorpels, wielkasten, chassisrails en vooral de plekken waar je niet makkelijk bij kunt. Neem desnoods een zaklamp mee. Ik heb ooit een prachtige wagen gezien die je met één vinger door het frame duwde – en van buiten glom hij als een spiegel.

Denk je dat een klein stukje roest niet erg is ? Het wordt nooit kleiner.

Documentatie : de papieren vertellen het echte verhaal

Een oldtimer zonder goede documentatie voelt voor mij een beetje als een boek zonder cover : je mist te veel context. Onderhoudsfacturen, oude keuringsrapporten, foto’s van restauraties… alles helpt. Hoe meer geschiedenis, hoe groter de kans dat de auto met zorg behandeld is. En je merkt het meteen : eigenaren die hun auto liefhebben, bewaren alles.

Kilometerstand : minder belangrijk dan je denkt

Veel beginners jagen op een lage kilometerstand, maar bij oldtimers zegt dat minder dan bij moderne auto’s. Een oude motor heeft liever regelmatig gebruik dan jarenlang stilstaan. Een blok dat om de paar weken warm is gereden, leeft vaak langer dan eentje die twintig jaar in een schuur stond. Vraag dus niet alleen “hoeveel”, maar vooral “hoe vaak”.

Rijden, voelen, luisteren

Een proefrit is goud waard. Niet die rit van vijf minuten waarbij je amper boven de 40 komt. Nee, een echte rit. Laat de auto goed op temperatuur komen. Voel de koppeling. Luister naar het differentieel. Reageert de auto voorspelbaar in bochten ? Trilt er iets dat niet hoort ? Je zintuigen vertellen je méér dan de advertentie.

Onderdelen : kun je ze nog krijgen ?

Een oldtimer moet je soms gewoon kunnen repareren. Niet alles hoeft plug-and-play te zijn, maar als onderdelen bijna onmogelijk te vinden zijn, dan wordt elke reparatie een avontuur. En niet het leuke soort. Modellen met een grote community of veel onderdelenreproductie (denk aan populaire Europese klassiekers) zijn vaak een stuk leefbaarder.

Prijs vs. staat : de balans die geld bespaart

Veel kopers kiezen voor de goedkoopste optie “omdat ze toch zelf willen opknappen”. Maar eerlijk : goedkoop wordt vaak het duurst. Koop liever een auto die mechanisch gezond is en misschien wat cosmetisch werk nodig heeft, dan andersom. Techniek kost nu eenmaal sneller drie nullen.

Samengevat : kies met je hoofd, geniet met je hart

Een betrouwbare oldtimer vinden is echt mogelijk, maar je moet durven kijken waar anderen liever niet kijken. Motor, roest, documentatie, rijgedrag… dat zijn de punten die je niet mag overslaan. En vraag jezelf telkens af : zou ik hier zo mee naar huis rijden, zonder stress ? Zo niet, dan is het misschien niet jouw auto.

Maar als je de juiste vindt, geloof me : elke rit voelt als een klein stukje tijdreizen. En dat is het allemaal waard.